ღვინოს შესახებ

 საქართველო არის ღვინის აკვანი. საქართველოს აქვს რამდენიმე ათასწლიანი მევენახეობის ისტორია. ანტიკური ხანიდან მოყოლებული ქართველებს გათვითცნობიერებული ჰქონდათ ყურძნის მაკურნებელი თვისებები. სწორედ ღვინო და მევენახეობა წარმოაჩენს ღვინის გზასა და ქართველთა ბედს.

საქართველოში მეღვინეობის ტრადიცია დიდი ხნის წინ ჩამოყალიბდა, როდესაც ღვინის სამკურნალო თვისებებში ეჭვი არავის ეპარებოდა. სწორედ ამიტომაც არის საქართველოში სიცოცხლის ხანგრძლივობის მაღალი მაჩვენებელი. ღვინო ზემოქმედებს ჯანმრთელობაზე. აწვდის რა ორგანიზმს ბევრს მნიშვნელოვან მინერალურ ნივთიერებას და მიკროელემენტს, ასუფთავებს მას რადიოაქტიური ნივთიერებებისგან. ბუნებრივია, ჩვენ ვსაუბრობთ მხოლოდ ნატურალურ ყურძნის ღვინოზე. კომპანიის დამფუძნებლები ძალიან კარგად იცნობენ ღვინის სპეციფიკას, რადგან ღვინის დაწურვის მათი ტრადიცია, ღრმა წარსულიდან იღებს სათავეს. ბაისუბნის ღვინის ქარხნის ემბლემა თავად რობიტაშვილთა საგვარეულო გერბი წარმოადგენს, რომლებიც ძველას კახეთის რეგიონის მმართველები იყვნენ. ამ ცნობილი ოჯახის ერთერთი წარმომადგენელი ჟიულენი რობიტაშვილი კომპანია ,,ქინძმარაულის’’ მმართველი.

ემბლემაზე გამოსახულია წერო, რომლის დამსახურებითაც რობიტაშვილთა ოჯახმა მიიღო თავადის წოდება. ოჯახური ლეგენდის თანახმად. მე-12 საუკუნის მიწურულს, სპარსელებთან გაცხარებული ბრძოლების დროს ალბანეთის სტეპებში (დღევანდელი აზერბაიჯანის ტერიტორია, ლაგოდეხის რაიოონის საზღვართან ახლოს), ქართველთა ჯარი წყურვილით იხოცებოდა, მათი გამარჯვება ახლოს იყო, თუმცა მეომრებს ბრძოლის გაგრძელების ძალა აღარ ჰქონდათ. ერთერთ მებრძოლს, გვარად რობიტაშვილს, თან მოთვინიერებული წერო ჰყავდა წამოყვანილი. მან ის დაჭრილი იპოვა, უმკურნალა და მას შემდეგ ბრძოლებშიც თან დაჰყავდა. ძალღონე გამოცლილმა მებრძოლმა გადაწყვიტა მწყურვალი ფრინველი გადაერჩინა და გაუშვა. წერო მაღლა ცაში აფრინდა, ცოტა ხანში უკანვე დაბრუნდა და ბანაკის თავზე დაიწყო ფრენა, თითქოს ანიშნებდა რომ მას გაჰყოლოდნენ. უკანასკნელი ძალების მოკრების შემდეგ რობიტაშვილი ფრინველის მიერ ნაჩვენებ გზას გაყვა. წერო წყაროზეც დაფრინდა. წყურვილის დაკმაყოფილების შემდეგ ქართველმა მებრძოლებმა საბოლოოდ დაამარცხეს მტერი და რობიტაშვილს კი თავადის წოდება მიენიჭა. თავადთა გერბის ათვისების შემდეგ, კომპანიის მმართველობა მისი შესაბამისი ხარისხის ღვინის წარმოებას დღესას განაგრძობს. ღვინო ნამდილად თავადთა შესაფერისია.

ღვინოს შესახებ

 საქართველო არის ღვინის აკვანი. საქართველოს აქვს რამდენიმე ათასწლიანი მევენახეობის ისტორია. ანტიკური ხანიდან მოყოლებული ქართველებს გათვითცნობიერებული ჰქონდათ ყურძნის მაკურნებელი თვისებები. სწორედ ღვინო და მევენახეობა წარმოაჩენს ღვინის გზასა და ქართველთა ბედს.

საქართველოში მეღვინეობის ტრადიცია დიდი ხნის წინ ჩამოყალიბდა, როდესაც ღვინის სამკურნალო თვისებებში ეჭვი არავის ეპარებოდა. სწორედ ამიტომაც არის საქართველოში სიცოცხლის ხანგრძლივობის მაღალი მაჩვენებელი. ღვინო ზემოქმედებს ჯანმრთელობაზე. აწვდის რა ორგანიზმს ბევრს მნიშვნელოვან მინერალურ ნივთიერებას და მიკროელემენტს, ასუფთავებს მას რადიოაქტიური ნივთიერებებისგან. ბუნებრივია, ჩვენ ვსაუბრობთ მხოლოდ ნატურალურ ყურძნის ღვინოზე. კომპანიის დამფუძნებლები ძალიან კარგად იცნობენ ღვინის სპეციფიკას, რადგან ღვინის დაწურვის მათი ტრადიცია, ღრმა წარსულიდან იღებს სათავეს. ბაისუბნის ღვინის ქარხნის ემბლემა თავად რობიტაშვილთა საგვარეულო გერბი წარმოადგენს, რომლებიც ძველას კახეთის რეგიონის მმართველები იყვნენ. ამ ცნობილი ოჯახის ერთერთი წარმომადგენელი ჟიულენი რობიტაშვილი კომპანია ,,ქინძმარაულის’’ მმართველი.

ემბლემაზე გამოსახულია წერო, რომლის დამსახურებითაც რობიტაშვილთა ოჯახმა მიიღო თავადის წოდება. ოჯახური ლეგენდის თანახმად. მე-12 საუკუნის მიწურულს, სპარსელებთან გაცხარებული ბრძოლების დროს ალბანეთის სტეპებში (დღევანდელი აზერბაიჯანის ტერიტორია, ლაგოდეხის რაიოონის საზღვართან ახლოს), ქართველთა ჯარი წყურვილით იხოცებოდა, მათი გამარჯვება ახლოს იყო, თუმცა მეომრებს ბრძოლის გაგრძელების ძალა აღარ ჰქონდათ. ერთერთ მებრძოლს, გვარად რობიტაშვილს, თან მოთვინიერებული წერო ჰყავდა წამოყვანილი. მან ის დაჭრილი იპოვა, უმკურნალა და მას შემდეგ ბრძოლებშიც თან დაჰყავდა. ძალღონე გამოცლილმა მებრძოლმა გადაწყვიტა მწყურვალი ფრინველი გადაერჩინა და გაუშვა. წერო მაღლა ცაში აფრინდა, ცოტა ხანში უკანვე დაბრუნდა და ბანაკის თავზე დაიწყო ფრენა, თითქოს ანიშნებდა რომ მას გაჰყოლოდნენ. უკანასკნელი ძალების მოკრების შემდეგ რობიტაშვილი ფრინველის მიერ ნაჩვენებ გზას გაყვა. წერო წყაროზეც დაფრინდა. წყურვილის დაკმაყოფილების შემდეგ ქართველმა მებრძოლებმა საბოლოოდ დაამარცხეს მტერი და რობიტაშვილს კი თავადის წოდება მიენიჭა. თავადთა გერბის ათვისების შემდეგ, კომპანიის მმართველობა მისი შესაბამისი ხარისხის ღვინის წარმოებას დღესას განაგრძობს. ღვინო ნამდილად თავადთა შესაფერისია.